
Yaa Jack ..gördün mü..bakarsın şimdi öyle aval aval...bazen insanın yalnızlığa şükredesi geliyor yani ne yalan söyleyeyim :)
Zamanın geçmesini seviyoruz aslında. Geçmesin diye dilendiğimiz günler bile yarının merakında kayboluyor belki. Unutulmayan güzel anılar hem de az ve uz. Özele hitaben ve kaynakça aşk-ı mahrumiyetten ya da atmayalım bazen de fazla aşktan meşkten, ona buna şuna aşktan yani en nihayetinde gönülden geçen günler. Hem insan enin sonunda aşıktır bir şekilde herhangi bir şeye.
En banel olanıdır aslında bir insana duyduğun aşk ve buna rağmen hiç modası geçmeyen de en nihayetinde budur. Kendi içinde bile çözülmez bir düğümdür o. İşin içinde etkileşim içinde insanlar varsa hele ki, iş duygulardan, karın ağrılarından, saçma sapan fikir mücadelelerinden ve bir kadından yahut adamdan geçiyorsa iş yaş demektir. İşte sırf bu yüzden hiç hayatımda bulmaca çözmedim diye üzülme, önünde sonunda herkes bir bulmaca çözer yazık ömründe. Cevaplarını uygulamalı bulsan da, boşlukları istediğin kadar doğru doldursan da yanlış sona ulaşman muhtemel bir oyundur ki, bu yüzden de akıl sağlığı açısından hep faydasız sonuçlar doğurur. Ha işin içinden zekice sıyrılanlar vardır,onlar da yokuşu sevgiye doğru akıtırlar ki bir nebze daha acısız bir yoldur, mantığı öyle kapı dışı etmez çok, daha paylaşımcıdır sonra...
İşte gece yaz gecesi olunca, ardından gelen Pink Martini rüzgarıyla beraber serin akşamlar da böyle tramvatik düşünceler içinde bulabiliyor insan kendini. Kaynakça huzurdan, keyiften dertten, acıdan, duyarsızlaşmaktan belki biraz da...Fakat şu an şiddetle hissettiğim tek şey boşlukta huzur dolu bir gece.
Duman değen gözlerimi kısarak uzaklara bakarken penceremden, Ankara’nın ışıkları gecenin izin verdiği şekilde tatlı tatlı serpiliyor yalnızlığıma. Hiç bu kadar güzel olmamıştı kendimle kalmak. Yalnızlık hep böyle acıklı bir durumdur ya aslında, hani öyle bilinir ya, hiçte öyle değil. İnsan en çok kendiyle güzel bana kalırsa ve tabi fonda hoş bir tını olmazsa olmaz. Ne güzeldir müzik ve ben.
not: seni seviyorum ...
Değil tabi ki … :)
Çoğu acıklı durumlar aslında senin acıklılığından kaynaklanır. Hiççç öyle yalnızlığa şuna buna bok atma durduk yere. Görmek istersen, biraz daha yukarı bakman yeterli. Ha çokta dikme gözünü tavana. Gözünün önünü görebilecek kıvam da ol yani.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder